Meer grip op card authorisaties en conversie

Bij card acquiring zijn verschillende partijen betrokken bij het verwerken en autoriseren van een betaling. Denk aan de merchant, de acquirer, de card schemes zoals Visa en Mastercard en de issuer van de kaart.

Al deze partijen hebben een gezamenlijk belang: het betalingsverkeer betrouwbaar en veilig houden. Tegelijkertijd wil een merchant natuurlijk dat zoveel mogelijk legitieme betalingen succesvol worden afgerond. Er bestaat daarom voortdurend een balans tussen veiligheid, fraudepreventie en conversie.

De issuer bepaalt uiteindelijk of een betaling wordt goedgekeurd

Wanneer een consument met een creditcard of debitcard betaalt, wordt een autorisatieverzoek via de betaalinfrastructuur naar de issuer gestuurd. De issuer is de partij die de kaart aan de kaarthouder heeft uitgegeven.

De issuer beoordeelt de transactie en bepaalt uiteindelijk of deze wordt goedgekeurd of geweigerd.

Bij deze beoordeling kunnen veel verschillende factoren een rol spelen. Denk bijvoorbeeld aan:

• het beschikbare saldo of de bestedingsruimte;
• het transactiebedrag;
• het land waarin de betaling plaatsvindt;
• het land van de merchant;
• het type onderneming en de bijbehorende Merchant Category Code (MCC);
• het betaalgedrag van de kaarthouder;
• signalen die kunnen wijzen op fraude;
• risicomodellen en beleidsregels van de issuer.

Dit betekent ook dat twee issuers dezelfde transactie verschillend kunnen beoordelen.

MCC's en landen kunnen worden beperkt

Issuers proberen fraude en misbruik binnen hun kaartportfolio zo laag mogelijk te houden. Hiervoor kunnen zij verschillende maatregelen nemen.

Een issuer kan bijvoorbeeld besluiten om bepaalde Merchant Category Codes (MCC's) extra kritisch te beoordelen. Een MCC geeft aan in welke categorie een merchant actief is. Wanneer een issuer binnen een bepaalde categorie relatief veel fraude of chargebacks ziet, kan dit aanleiding zijn om transacties binnen die categorie strenger te beoordelen, te beperken of in sommige gevallen te blokkeren.

Hetzelfde kan gelden voor bepaalde landen of regio's. Een issuer kan bijvoorbeeld aanvullende beperkingen toepassen op transacties uit landen waar volgens de eigen risicoanalyse een verhoogd risico bestaat.

Dergelijke regels kunnen verschillen per issuer, kaartproduct, land en situatie. Een lagere authorisatieratio betekent daarom niet automatisch dat er technisch iets misgaat bij de merchant of de acquirer.

Een eigen MID: meer controle en minder afhankelijkheid

Bij PAY krijgt iedere merchant een eigen Merchant ID. Zo zorgen we ervoor dat het betaalverkeer van merchants zoveel mogelijk van elkaar gescheiden blijft en problemen bij één merchant niet onnodig gevolgen hebben voor anderen.

Wat is een MID?

Bij card acquiring speelt het Merchant ID (MID) een belangrijke rol. Een MID is een unieke identificatie waarmee een merchant binnen de acquiringketen wordt herkend.

Aan een MID zijn onder andere gegevens gekoppeld over de merchant, de activiteiten van het bedrijf en de manier waarop kaartbetalingen worden verwerkt. Het MID speelt daarmee ook een rol bij monitoring, risicobeheersing en fraudepreventie.

Ook een MID kan worden beperkt, geblokkeerd of juist gewhitelist.

Iedere partij binnen het kaartbetalingsverkeer heeft een verantwoordelijkheid om de markt veilig te houden. Merchants, acquirers, issuers en card schemes zoals Visa en Mastercard kijken daarom continu naar risico's, fraude en afwijkende transactiepatronen.

Wanneer er rond een merchant ernstige of structurele problemen ontstaan, kunnen maatregelen worden genomen. Afhankelijk van de situatie kan een MID bijvoorbeeld worden beperkt, tijdelijk worden opgeschort of volledig worden geblokkeerd.

Aanleidingen kunnen onder andere zijn:

• hoge fraude- of chargebackniveaus;
• activiteiten die niet overeenkomen met de geregistreerde bedrijfsactiviteiten;
• overtreding van regels van een acquirer of card scheme;
• verhoogde risico's rond bepaalde producten, diensten of markten;
• ongebruikelijke of verdachte transactiepatronen.

Het beperken of blokkeren van een MID is een ingrijpende maatregel. Het kan er immers voor zorgen dat de merchant geen kaartbetalingen meer via dat MID kan verwerken.

Een issuer kan ervoor kiezen om bepaalde Merchant Category Codes (MCC’s) standaard te blokkeren of strenger te beoordelen, bijvoorbeeld omdat binnen die categorie historisch meer fraude of chargebacks voorkomen.

Tegelijkertijd kan een issuer voor specifieke merchants een uitzondering maken. Zo’n merchant kan bijvoorbeeld worden gewhitelist, waardoor transacties alsnog worden toegestaan ondanks een algemene beperking op de betreffende MCC.

Een eigen MID is daarbij belangrijk. Omdat de merchant uniek herkenbaar is binnen de acquiringketen, kan een issuer een uitzondering veel gerichter toepassen op die specifieke merchant. Dat is lastiger wanneer meerdere merchants onder een gedeelde structuur of identificatie worden verwerkt.

Doordat PAY iedere merchant een eigen MID geeft, ontstaat er dus niet alleen meer scheiding tussen merchants, maar ook meer ruimte voor gerichte uitzonderingen en optimalisatie op issuerniveau.

Waarom PAY iedere merchant een eigen MID geeft

PAY kiest ervoor om iedere merchant een eigen MID te geven.

Dat zorgt voor een duidelijke scheiding tussen merchants. De betaalactiviteiten en prestaties van een merchant kunnen daardoor individueel worden beoordeeld en gemonitord.

Dit heeft een belangrijk voordeel: wanneer er bij één merchant problemen ontstaan, willen we voorkomen dat andere merchants daar onnodig last van krijgen.

Een merchant met bijvoorbeeld een sterke stijging in fraude of chargebacks moet niet automatisch de betaalprestaties van andere, goed presterende merchants beïnvloeden.

Het verschil met het Payment Facilitator-model?

Binnen de markt bestaan verschillende modellen voor het aanbieden van card acquiring. Een daarvan is het Payment Facilitator-model (PayFac).

Bij een PayFac-constructie kunnen meerdere merchants als sub-merchants onder de acquiringstructuur van de Payment Facilitator worden verwerkt. Hierdoor is er op bepaalde niveaus meer gedeelde infrastructuur en risicosamenhang tussen merchants.

Hierdoor kunnen risico, performance en eventuele maatregelen veel gerichter aan de betreffende merchant worden gekoppeld. Als bij één merchant een probleem ontstaat, hoeft dat niet automatisch gevolgen te hebben voor andere merchants binnen het PAY-platform.

Een eigen MID betekent niet dat een merchant nooit te maken kan krijgen met beperkingen. Iedere merchant moet blijven voldoen aan de geldende voorwaarden en regels van PAY, acquirers en de card schemes.

Wanneer maatregelen noodzakelijk zijn, kunnen deze veel specifieker op de betreffende merchant worden gericht. Daarmee verkleinen we de kans dat andere merchants worden geraakt door gedrag of risico's waar zij zelf geen invloed op hebben.

Veiligheid én gezonde conversie

Een veilige betaalmarkt ontstaat wanneer iedere partij verantwoordelijkheid neemt. PAY monitort daarom niet alleen de algemene conversie van kaartbetalingen, maar kijkt ook naar risico's en ontwikkelingen binnen het betaalverkeer.

Een veilig kaartbetalingslandschap is een gezamenlijke verantwoordelijkheid. Merchants moeten zorgvuldig omgaan met hun betaalverkeer en fraude proberen te voorkomen. Acquirers en payment service providers bewaken hun platform en transactiestromen. Issuers beschermen hun kaarthouders en proberen frauduleuze transacties tegen te houden.

Ook de card schemes, waaronder Visa en Mastercard, monitoren de prestaties en risico's binnen hun netwerken. Daarbij wordt onder andere gekeken naar ontwikkelingen rondom fraude, chargebacks en de kwaliteit van het betalingsverkeer.

Veiligheid en conversie zijn daardoor nauw met elkaar verbonden. Wanneer er ergens in de keten afwijkende patronen ontstaan, kan dit uiteindelijk invloed hebben op de manier waarop transacties worden beoordeeld.

PAY monitort de conversie en responsecodes.

PAY monitort de algemene conversie van kaartbetalingen en op bankniveau. Hierdoor kunnen we ontwikkelingen in authorisatieratio's volgen en signaleren wanneer er opvallende veranderingen optreden.

Een daling in conversie kan verschillende oorzaken hebben. Soms ligt de oorzaak bij de merchant of de technische inrichting, maar een verandering kan ook voortkomen uit het beleid van één of meerdere issuers.

Daarom is het belangrijk om niet alleen naar het totale goedkeuringspercentage te kijken, maar waar mogelijk ook naar patronen. Zijn er bijvoorbeeld verschillen per issuer, land, kaarttype of MCC?

Met die informatie kan gerichter worden onderzocht waar een afwijking vandaan komt.

Interessant responsecodes bij een vermoedelijke Merchant-blokkade

De codes die wein deze context het meest volgen zijn 05, 57, 58 en 59. Daarbij is vooral het patroon belangrijker dan één individuele transactie. 

Responsecode	Omschrijving	Relatie met MCC of MID blokkade	Wat kan het betekenen?
05	Do not honor	Hoog	Zeer generieke issuer decline. Kan voortkomen uit frauderegels, merchant/MCC-beleid, landenrestricties of andere interne issuerregels. Op zichzelf geen bewijs van een blokkade, maar wordt wel vaak gebruikt bij een merchantblokkade.
07	Pick up card – special condition / fraud	Laag	De issuer ziet een ernstige fraudegerelateerde situatie rondom de kaart/account.
41	Lost card	Laag	De kaart staat als verloren geregistreerd. Dit betreft primair de kaart en niet de merchant.
43	Stolen card	Laag	De kaart staat als gestolen geregistreerd. Eveneens primair cardholder-/kaartgerelateerd.
57	Transaction not permitted to cardholder	Middel	De issuer staat deze transactie niet toe. Dit kan bijvoorbeeld samenhangen met transactietype, merchantcategorie, kaartproduct of een issuerrestrictie. Mastercard gebruikt code 57 ook expliciet voor transacties die niet zijn toegestaan voor issuer/cardholder.
58	Transaction not allowed at terminal	Middel	De transactie is binnen de gebruikte acceptatiecontext niet toegestaan. Kan wijzen op beperkingen rondom terminal, kanaal of merchantconfiguratie.
59	Suspected fraud	Hoog	De issuer heeft de transactie op basis van fraudedetectie als verdacht aangemerkt. Visa beschrijft deze code expliciet als “Suspected fraud”.
61	Exceeds approval amount limit	Middel	Een bedrag- of risicolimiet is overschreden. Dit kan onderdeel zijn van issuer-riskmanagement, maar is niet direct een merchantblokkade.

Navraag doen bij een issuer (issuer Reach out)

PAY beschikt hiervoor over een uitgebreide catalogus met issuers en contactgegevens. Daardoor kunnen we in bepaalde situaties rechtstreeks contact zoeken met de betreffende issuer en vragen of er meer informatie beschikbaar is over bijvoorbeeld opvallende declines of een afwijkend authorisatiepercentage.

Een dergelijke navraag betekent echter niet dat de issuer verplicht is om informatie te verstrekken. Een antwoord van een issuer kan daarom niet worden gegarandeerd. Ook kan een issuer vanwege veiligheids-, privacy- of beleidsredenen beperkt zijn in de informatie die gedeeld kan worden.

Een decline is niet altijd een technisch probleem

Wanneer een kaartbetaling wordt geweigerd, wordt al snel gedacht aan een technisch probleem. In werkelijkheid kan een decline het gevolg zijn van een bewuste risicoafweging door de issuer.

Een issuer kan bijvoorbeeld specifieke MCC's of landen beperken, aanvullende controles uitvoeren of een transactie weigeren op basis van het eigen fraudemodel. Deze beslissingen zijn onderdeel van de maatregelen waarmee issuers hun kaarthouders en het bredere betalingsverkeer proberen te beschermen.

Helpt het wisselen van MCC?

Het is belangrijk dat een merchant de juiste categorie kiest die aansluit bij de daadwerkelijke producten of diensten die worden aangeboden. Op basis van deze categorie wordt de bijbehorende Merchant Category Code (MCC) bepaald.

Er bestaan uiteraard ook meer algemene MCC’s, zoals MCC 5999. Het gebruik van een algemene MCC betekent echter niet automatisch dat de conversie beter zal zijn. Issuers gebruiken de MCC namelijk als een van de factoren bij hun risico-inschatting van een transactie. Hoe hoger het ingeschatte risico, hoe groter de kans dat een betaling wordt afgewezen.

Het is daarom belangrijk om altijd de categorie te kiezen die de activiteiten van de merchant zo correct mogelijk weergeeft. Wanneer een onjuiste categorie wordt gekozen en daardoor een verkeerde MCC bij transacties wordt meegestuurd, kan dit bovendien leiden tot complianceproblemen en mogelijk boetes. Een issuer kan bijvoorbeeld stellen dat een incorrecte MCC een juiste risico- en fraudebeoordeling heeft belemmerd.

Uiteindelijk hebben alle spelers in de kaartketen hetzelfde belang: een betaalomgeving creëren waarin legitieme transacties zo soepel mogelijk verlopen, terwijl fraude en misbruik zoveel mogelijk worden voorkomen.